MGOGORO WA IMANI KATIKA UMOJA WA MATAIFA

BARUA YA WAZI KWA UMOJA WA MATAIFA

Kwa: Mheshimiwa Dkt. Khalilur Rahman

Rais wa Kikao cha Themanini na Moja cha Baraza Kuu la Umoja wa Mataifa

Mheshimiwa António Guterres

Katibu Mkuu wa Umoja wa Mataifa

Nakala kwa: Wakuu wote wa Nchi na Serikali

Yahusu: “Sisi, Watu” na Kufanywa Upya kwa Haraka kwa Umoja wa Mataifa

22 Septemba 2026

Waheshimiwa,

Kivuli kinaitesa dunia—kivuli cha ubinadamu uliounganishwa kuliko wakati mwingine wowote katika historia, lakini ambao unazidi kushindwa kuchukua hatua kwa pamoja mbele ya hatari zinazotutishia sote.

Vita vinaongezeka. Silaha za nyuklia zinafanywa za kisasa. Akili bandia inasonga mbele kwa kasi kuliko taasisi zinazohitajika kuisimamia. Sayari inaendelea kupata joto. Kiwango cha bahari kinaongezeka. Milipuko ya magonjwa bado inaweza kutokea. Ukosefu wa usawa unaongezeka. Madeni ya mataifa yanazisonga jamii zilizo hatarini. Imani inaporomoka ndani ya mataifa, baina ya mataifa, na baina ya raia na taasisi zinazodai kutenda kwa niaba yao.

Wakati huo huo, wanadamu bilioni 8.3 wanatazama, wanafanya kazi, wanahangaika, wanatumaini, wanaogopa, wanasali na kuuliza swali rahisi lakini lenye uzito mkubwa: Je, kuna yeyote anayeiongoza dunia tunayoshiriki?

Mkataba wa Umoja wa Mataifa hauanzi kwa maneno “Sisi, Serikali,” “Sisi, Mataifa Makubwa,” “Sisi, Mashirika,” “Sisi, Masoko,” au “Sisi, Miungano ya Kijeshi.” Unaanza kwa maneno yenye msingi mkubwa zaidi wa kidemokrasia na uzito mkubwa zaidi wa kimaadili katika maisha ya umma ya kimataifa:

“Sisi, Watu wa Umoja wa Mataifa.”

Maneno hayo lazima yarudishwe katikati ya Umoja wa Mataifa.

Watu wa dunia si dhana zisizogusika. Ni watoto wa Gaza, Israeli, Ukraine, Urusi, Sudan, Iran, Lebanon na Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo, ambao hawakuanzisha vita vinavyoharibu maisha yao ya baadaye. Ni jamii za visiwani zinazotazama bahari ikisogea kuelekea makazi yao. Ni vijana wa Afrika wanaoingia utu uzima katika uchumi usioweza kutoa fursa za kutosha. Ni familia zilizohamishwa zinazobeba mabaki ya maisha yao kuvuka mipaka. Ni wakulima wanaokabili ukame, wafanyakazi wanaopoteza nafasi zao kutokana na teknolojia, jamii zinazotishiwa na magonjwa, na vizazi vijavyo ambavyo bado haviwezi kuzungumza katika mabaraza ambako urithi wao unateketezwa.

Baraza Kuu la Umoja wa Mataifa linakutana chini ya kaulimbiu: “Kurejesha imani, kusimamia mabadiliko: Umoja wa Mataifa unaowatumikia wote.” Ni ajenda inayostahili. Huenda pia ikawa mojawapo ya ajenda za dharura zaidi zilizowahi kuwekwa mbele ya jumuiya ya kimataifa katika wakati wetu.

Ratiba rasmi inaakisi nyanja kadhaa za hali yetu ya pamoja. Mjadala Mkuu unawaleta viongozi na wawakilishi wa mataifa ya dunia katika ukumbi mmoja. Baraza linaadhimisha miaka arobaini tangu kupitishwa kwa Azimio la Haki ya Maendeleo. Linashughulikia hatari za kuwepo kwa binadamu zinazosababishwa na kuongezeka kwa kiwango cha bahari. Linazingatia kuzuia milipuko ya magonjwa, kujiandaa nayo na kukabiliana nayo. Litaadhimisha miaka ishirini na mitano ya Azimio na Mpango wa Utekelezaji wa Durban dhidi ya ubaguzi wa rangi.

Kila suala linahusu heshima, usalama na ustawi wa binadamu. Kwa pamoja, masuala haya yanaonyesha kazi ambayo haijakamilika ya kujenga utaratibu wa kimataifa wenye haki.

Lakini chini ya ajenda rasmi kuna ajenda nyingine—ajenda halisi ya kisiasa ya dunia yetu yenye misukosuko.

Ajenda hiyo inajumuisha kuenea kwa mgogoro katika Mashariki ya Kati; vita vinavyoendelea kati ya Urusi na Ukraine; mvutano unaohusisha Marekani, Israeli na Iran; uharibifu wa Gaza na suala la Israeli na Palestina ambalo halijatatuliwa; janga la Sudan; migogoro na uhamishaji wa watu katika Jamhuri ya Kidemokrasia ya Kongo na sehemu nyingine za Afrika; kuenea kwa silaha za nyuklia; kupelekwa kwa silaha angani; udhaifu wa mifumo ya chakula na nishati duniani; mabadiliko ya tabianchi; ushindani wa kiteknolojia usiodhibitiwa; na mapambano yanayochipuka kuhusu nani atakayeisimamia akili bandia.

Inajumuisha makabiliano yanayoongezeka baina ya Marekani, China na Urusi; kujipanga upya kwa dunia katika kambi za kimkakati, kiuchumi na kiteknolojia zinazoshindana; jitihada za mataifa yenye nguvu za kati kutafuta uhuru wa kujiamulia; na juhudi za mataifa madogo kuepuka kuwa vyombo au viwanja vya ushindani wa mataifa makubwa.

Pia inajumuisha mustakabali wa Umoja wa Mataifa wenyewe.

Je, Umoja wa Mataifa unaweza kubaki kuwa uwanja wa pamoja wa kisiasa wa ubinadamu wakati serikali zenye nguvu zaidi zinazidi kupendelea majadiliano ya nchi mbili, shinikizo la kijeshi, vikwazo, miungano ya muda na maeneo ya ushawishi? Je, taasisi iliyoanzishwa mwaka 1945 inaweza kubaki na uhalali wakati chombo chake chenye nguvu zaidi kinaendelea kuakisi mgawanyo wa madaraka uliokuwepo mwishoni mwa Vita vya Pili vya Dunia? Je, Umoja wa Mataifa unaweza kuwaomba watu wa Afrika, Amerika ya Kusini, Asia ya Kusini na maeneo mengine yasiyowakilishwa vya kutosha waamini mipangilio ambayo haiwapi ushawishi mkubwa juu ya maamuzi yenye matokeo mazito zaidi?

Uwanja wetu wa pamoja unamomonyoka mbele ya macho yetu.

Unamomonyoka wakati mataifa yenye nguvu yanapotumia sheria za kimataifa dhidi ya wapinzani wao, lakini yanazilegeza, kuzitafsiri upya au kuzizuia wakati washirika wao ndio wanaowajibika.

Unamomonyoka wakati wanachama watano wa kudumu wa Baraza la Usalama wanaweza kutumia kura ya turufu kuzuia hatua madhubuti katika vita na masuala ambayo wana maslahi ndani yake. Unamomonyoka wakati raia wanaambiwa kuwa sheria ya kimataifa ya kibinadamu inatumika kwa wote, lakini wanapata ulinzi wake ukiwa unategemea eneo, ushirika na maslahi ya kimkakati.

Unamomonyoka wakati mateso ya baadhi ya watu yanatawala fikra za kimataifa, huku majanga mengine—kama lile la Sudan—yakishindwa kupata hatua endelevu za kidiplomasia.

Unamomonyoka wakati serikali zinaahidi fedha za tabianchi kwa nchi zilizo hatarini lakini zinashindwa kuzitoa kikamilifu, kwa uhakika na kwa wakati. Mataifa madogo ya visiwani hayakuchangia karibu chochote katika nguvu zinazosababisha kuongezeka kwa kiwango cha bahari, lakini yanaweza kupoteza ardhi, urithi, uhuru na mamlaka yao ya kitaifa kutokana na maamuzi yaliyofanywa kwingineko.

Uwanja huo ulidhoofishwa wakati wa janga la COVID-19, nchi tajiri zilipohakikisha zinapata akiba kubwa ya chanjo huku jamii maskini zikisubiri. Dunia ilizungumza kuhusu mshikamano, lakini upatikanaji mara nyingi uliamuliwa na uwezo wa kununua, uwezo wa kutengeneza na nguvu ya kisiasa ya kimataifa.

Unamomonyoka wakati Afrika, bara lenye mataifa 54 na watu zaidi ya bilioni 1.5, halina uwakilishi wa kudumu katika Baraza la Usalama. Unamomonyoka wakati maamuzi yanayohusu mustakabali wa ubinadamu yanajadiliwa baina ya idadi ndogo ya serikali na mashirika yenye teknolojia ya hali ya juu, mtaji, data na nguvu za kijeshi.

Unamomonyoka wakati mifumo ya akili bandia yenye uwezo wa kubadilisha ajira, vita, elimu, siasa na mahusiano ya binadamu inaendelezwa hasa kupitia ushindani baina ya mashirika na mataifa, huku sehemu kubwa ya ubinadamu ikibaki nje ya vyumba ambako mwelekeo wake unaamuliwa.

Unamomonyoka wakati mataifa yanapitisha maazimio mjini New York lakini yanarudi nyumbani na kujiendesha kana kwamba ahadi hizo zilikuwa za sherehe tu.

Mikinzano hii inazalisha migogoro kadhaa ya imani kwa wakati mmoja.

Kuna mgogoro wa imani baina ya mataifa makubwa, kila moja likihofia kuwa kujizuia kwake kutawanufaisha washindani wake. Kuna mgogoro baina ya Kaskazini na Kusini mwa dunia, wenye mizizi katika historia ya ukoloni, ukosefu wa usawa wa kiuchumi, madeni, dhuluma ya tabianchi na matumizi ya sheria za kimataifa kwa kuchagua. Kuna mgogoro baina ya serikali na raia, ambao husikia ahadi katika mikutano ya kimataifa huku wakikabili ukosefu wa usalama, kutengwa na kupungua kwa fursa katika maisha ya kila siku.

Pia kuna mgogoro wa imani baina ya kizazi cha sasa na vizazi vijavyo. Tunatambua hatari ambazo athari zake kamili zitarithiwa na watoto wetu, lakini tunaendelea kutanguliza faida za haraka za kitaifa, kibiashara na kisiasa.

Janga ni kwamba ubinadamu haujawahi kuunganishwa zaidi katika hali halisi ya maisha, huku ukizidi kugawanyika kisiasa na kimaadili.

Hata hivyo, kudhoofika kwa Umoja wa Mataifa hakuufanyi usiwe na umuhimu. Kunafanya kufanywa upya kwake kuwe kwa dharura zaidi.

Hakuna taasisi nyingine ambako karibu mataifa yote huru yanaweza kukutana chini ya paa moja. Hakuna baraza jingine la dunia ambako taifa dogo la kisiwa lina kura rasmi sawa na taifa lenye nguvu kubwa. Hakuna taasisi nyingine ya dunia inayoweza kutumiwa na ubinadamu kuweka kanuni za pamoja, kuandaa hatua za kibinadamu, kuratibu majibu dhidi ya milipuko ya magonjwa, kuwalinda wakimbizi, kusaidia ulinzi wa amani, kuendeleza haki za binadamu na kujadiliana kuhusu majibu ya pamoja kwa hatari zinazoikabili sayari.

Umoja wa Mataifa hushindwa mara nyingi. Lakini dunia isiyokuwa nao haitakuwa dunia iliyokombolewa kutoka kwa urasimu. Inaelekea zaidi kuwa dunia inayozidi kutawaliwa na nguvu za kijeshi, ubora wa kiteknolojia, shinikizo la kifedha na himaya zinazoshindana.

Kwa hiyo, chaguo si kati ya Umoja wa Mataifa wa sasa na taasisi kamilifu ambayo inaweza kupatikana mara moja. Chaguo ni kati ya kuufanya upya uwanja wetu wa pamoja wa kisiasa na kuruhusu ubadilishwe na machafuko ya kimataifa ambamo nguvu inakuwa chanzo kikuu cha uhalali.

Ajenda yenu iliyotangazwa inaweza kutimizwa. Lakini itahitaji zaidi ya hotuba, maazimio na sherehe za kidiplomasia. Inahitaji agano la mambo manane baina ya watu, mataifa na taasisi.

Kwanza, kurejesha imani kupitia ukweli, uthabiti na kanuni zinazotumika kwa usawa.

Imani haiwezi kuumbwa kwa kuitangaza. Lazima ijengwe.

Umoja wa Mataifa na nchi wanachama lazima zitumie Mkataba na sheria ya kimataifa ya kibinadamu kwa uthabiti—kwa washirika na wapinzani, mataifa makubwa na madogo. Madai ya ukiukaji mkubwa lazima yachunguzwe kwa uhuru. Serikali lazima zieleze matendo yao kwa uaminifu. Makosa yanapofanywa, lazima yakubaliwe. Ahadi zinapovunjwa, lazima wajibu utambuliwe.

Kila matumizi ya kura ya turufu katika Baraza la Usalama yanapaswa kuhitaji maelezo ya hadharani mbele ya Baraza Kuu. Hakuna taifa linalopaswa kuruhusiwa kuzuia hatua ya pamoja kimya kimya au bila kuwajibika kisiasa. Wanachama wa kudumu wanapaswa kuahidi kutotumia kura ya turufu katika hali zinazohusisha mauaji ya kimbari, uhalifu dhidi ya ubinadamu au ukatili mwingine mkubwa.

Dunia haiwezi kujenga upya imani huku ikidumisha kanuni moja kwa wenye nguvu na nyingine kwa wasio na nguvu.

Pili, kujenga uwezo wa kutazamia na kusimamia mabadiliko.

Umoja wa Mataifa lazima uwe bora zaidi katika kuona yanayokuja. Hauwezi kuendelea kuwaita watu wa dunia wakutane baada tu ya maafa kufika.

Uwezo wa kudumu na unaojitegemea kisayansi unahitajika kutathmini akili bandia ya hali ya juu, silaha zinazojiendesha, migogoro ya kimtandao, milipuko ya magonjwa, viwango hatari vya mabadiliko ya kiikolojia, mabadiliko ya idadi ya watu, uhamiaji, mzigo mkubwa wa madeni na hatari za kimfumo za kiuchumi.

Uwezo huo lazima uwahusishe wanasayansi, wanafalsafa, viongozi wa dini, vijana, jamii za kiasili na wawakilishi kutoka Kusini mwa dunia. Usimamizi wa akili hauwezi kuachiwa wale tu wenye tarakilishi kubwa zaidi, mashirika makubwa zaidi, majeshi makubwa zaidi au rasilimali nyingi zaidi za kifedha.

Akili bandia lazima ipanue—si kuchukua nafasi ya—akili na uwezo wa binadamu wa kujiamulia. Lazima isambaze uwezo kwa usawa, iimarishe mahusiano, iendeleze ukweli na itumikie heshima ya binadamu. Ubinadamu lazima uitawale akili yenye nguvu kabla akili hiyo haijawa isiyoweza kutawalika.

Tatu, kubadilisha maazimio kuwa matokeo yanayopimika.

Umoja wa Mataifa unaotimiza wajibu wake lazima upimwe kwa mabadiliko katika maisha ya binadamu, si kwa idadi ya mikutano iliyofanyika au nyaraka zilizopitishwa.

Kila ahadi kubwa inapaswa kutaja kinachopaswa kufanywa, anayewajibika, jinsi kitakavyofadhiliwa, muda wa kukamilika na matokeo yatakayofuata ikiwa ahadi zitavunjwa. Maendeleo yanapaswa kuripotiwa hadharani kwa lugha ambayo raia wa kawaida wanaweza kuelewa.

Utekelezaji unamaanisha kuwa msaada wa kibinadamu unawafikia raia kabla njaa haijaanza. Unamaanisha kuwa wapatanishi wanachukua hatua kabla mgogoro wa kisiasa haujageuka kuwa vita. Unamaanisha kuwa walinda amani wanazilinda jamii. Unamaanisha kuwa fedha za tabianchi zinawafikia walio katika hatari kubwa zaidi. Unamaanisha kuwa tahadhari za milipuko ya magonjwa zinaongoza kwenye maandalizi kabla hospitali hazijaporomoka.

Kipimo cha Umoja wa Mataifa lazima kiwe heshima ya binadamu unaoilinda, mateso unayoyazuia na tumaini unaloliwezesha.

Nne, kulifanyia mageuzi Baraza la Usalama.

Taasisi haiwezi kurejesha imani huku ikiepuka muundo ambao ndio chanzo kikuu cha kupooza kwake.

Afrika lazima ipate uwakilishi wa kudumu wenye maana. Amerika ya Kusini na maeneo mengine yasiyowakilishwa vya kutosha lazima yawe na sauti kubwa zaidi. India na mataifa mengine yanayochangia kwa kiasi kikubwa katika maisha ya dunia hayawezi kuendelea kubaki nje ya mipangilio inayopaswa kuakisi hali halisi ya nguvu za wakati huu.

Ikiwa kuondoa kura ya turufu hakuwezekani kwa sasa, matumizi yake lazima angalau yazuiwe. Kura ya turufu inapaswa kusababisha moja kwa moja mjadala wa dharura katika Baraza Kuu. Mataifa yanayoitumia yanapaswa kutakiwa kueleza hadharani athari zake kwa maisha ya binadamu. Njia kama kuhitaji zaidi ya mwanachama mmoja wa kudumu ili kuzuia hatua ya pamoja zinapaswa kuzingatiwa kwa makini.

Lengo si kujifanya kuwa nguvu haipo. Ni kuzuia nguvu isiwe kitu kinachowajibika mbele yake chenyewe pekee.

Tano, kuyapa mataifa madogo na watu uwezo wa kweli wa kutenda na kuamua.

Umoja wa Mataifa “kwa ajili ya wote” hauwezi kuwa mahali ambako mataifa yenye nguvu yanafanya maamuzi huku mataifa madogo yakialikwa kutoa hotuba.

Mashirika ya kikanda, yakiwemo Umoja wa Afrika, yanapaswa kupewa nafasi kubwa zaidi katika kuzuia migogoro, upatanishi na ujenzi wa amani. Nchi zinazoendelea lazima ziwezeshwe kitaalamu na kiakili kujadiliana kuhusu makubaliano ya akili bandia, kodi, tabianchi, biashara, bayoteknolojia na fedha za dunia.

Usawa rasmi wa mamlaka ya mataifa hautoshi wakati nchi zinaingia katika majadiliano zikiwa na tofauti kubwa katika uwezo wa kupata maarifa, teknolojia na mtaji.

Serikali zenyewe hazipaswi kuchukuliwa kuwa ndizo sauti halali pekee. Asasi za kiraia, vijana, wanawake, jamii zilizohamishwa na watu wa kiasili lazima wawe na njia rasmi za kushawishi maamuzi yanayohusu maisha yao.

“Sisi, Watu” lazima iwe kanuni ya utendaji, si maneno ya ufunguzi wa Mkataba pekee.

Sita, kutoa ufadhili wa uhakika na unaowajibika.

Umoja wa Mataifa hauwezi kutimiza majukumu ya dunia nzima kwa kutegemea michango isiyo na uhakika, malipo yaliyochelewa, maombi ya mara kwa mara ya dharura, urasimu uliovimba, na mashirika mengi yasiyoonyesha wazi matokeo yake.

Nchi wanachama lazima zilipe kikamilifu na kwa wakati michango yao rasmi iliyowekwa. Fedha za misaada ya kibinadamu, ujenzi wa amani, maandalizi dhidi ya milipuko ya magonjwa na kukabiliana na athari za tabianchi zinahitaji ufadhili wa miaka mingi wenye uhakika. Jumuiya ya kimataifa inapaswa kuchunguza tozo zinazosimamiwa kwa uangalifu zinazohusishwa na shughuli zenye athari zinazovuka mipaka au manufaa kwa dunia nzima.

Ufadhili lazima uambatane na ukaguzi thabiti, uwazi na nidhamu ya kitaasisi. Rasilimali zaidi bila uwajibikaji hazitarejesha imani. Lakini matarajio bila rasilimali za kutosha yanahakikisha kushindwa.

Saba, kuchagua uongozi jasiri na huru.

Uteuzi wa Katibu Mkuu ajaye utakuwa kipimo cha haraka cha ahadi ya kurejesha imani.

Mchakato huo haupaswi kudhibitiwa hasa kupitia majadiliano ya faragha baina ya wanachama watano wa kudumu wa Baraza la Usalama. Wagombea wanapaswa kujitokeza katika vikao vya hadharani, kuwasilisha maono yao, kuweka wazi maslahi yoyote yanayohusika na kujibu maswali ya mataifa na wawakilishi wa watu wa dunia.

Eneo la kijiografia na jinsia ni muhimu katika taasisi inayodai kuwakilisha ubinadamu. Lakini uadilifu, umahiri, uhuru, ujasiri wa kimaadili na uwezo wa kuwaambia wenye mamlaka ukweli lazima viwe vya kuamua.

Katibu Mkuu hapaswi kuwa katibu wa mataifa makubwa. Ofisi hiyo lazima iendelee kuwa mlinzi wa Mkataba na sauti ya watu ambao mateso yao ni nadra kuamua mahesabu ya mataifa.

Nane, kurejesha kusudi la kimaadili la Umoja wa Mataifa.

Miundo ni muhimu. Ufadhili ni muhimu. Uwakilishi ni muhimu. Lakini hakuna taasisi inayoweza kufanywa upya bila kurejesha kusudi la kimaadili ambalo liliifanya ianzishwe.

Umoja wa Mataifa ulizaliwa baada ya vita vya dunia, mauaji ya kimbari na ufunuo wa yale ambayo binadamu wangeweza kutendeana wakati nguvu ilipokosa mipaka ya kimaadili. Waasisi wake hawakuamini kuwa walikuwa wameondoa uovu, ushindani au tamaa ya madaraka. Walitambua kuwa kuendelea kuishi kwa ubinadamu kulihitaji mahali ambapo nguvu ingeweza kukutana na sheria, mazungumzo na wajibu wa pamoja.

Kwa hiyo, mamlaka ya kitaifa lazima ieleweke si kama udhibiti wa eneo pekee, bali pia kama wajibu—kwa raia, majirani, ubinadamu, vizazi vijavyo na Dunia yenye uhai.

Amani haiwezi kupunguzwa na kuwa kutokuwepo kwa vita kwa muda tu. Maendeleo hayawezi kupunguzwa na kuwa ukuaji wa uchumi. Usalama hauwezi kununuliwa kwa silaha pekee. Teknolojia haiwezi kuchukuliwa kuwa maendeleo kwa sababu tu ina nguvu. Uongozi hauwezi kupimwa kwa uwezo wa kuamuru, kutawala au kunusurika kisiasa pekee.

Ubinadamu unahitaji uongozi wenye uwezo wa kusita na kutafakari kabla ya kutenda, kutafuta ukweli zaidi ya propaganda, kuponya majeraha ambayo yangeendelea kuzaa migogoro, na kuweka maarifa na nguvu katika huduma ya ustawi wa pamoja.

Waheshimiwa, kizuizi kikubwa si ukosefu wa maarifa. Mengi ya mageuzi haya yamejadiliwa kwa miongo kadhaa. Kizuizi ni kwamba wale wanaofaidika zaidi na utaratibu wa sasa ndio wenye uwezo mkubwa zaidi wa kuzuia mabadiliko yake.

Lakini historia inafundisha kwamba taasisi zinazokataa mageuzi kwa wakati hatimaye hukabili mabadiliko yasiyo na utaratibu, na mara nyingi kuangamia zenyewe.

Umoja wa Mataifa si mali ya urasimu wake. Si mali ya wanachama watano wa kudumu wa Baraza la Usalama. Si mali ya serikali pekee. Kimaadili na kihistoria, ni mali ya watu ambao Mkataba ulitangazwa kwa jina lao.

Sisi, watu bilioni 8.3 tulio hai leo, tunashiriki makao moja yaliyo hatarini—sayari yetu. Tuna historia, imani, tamaduni na mifumo tofauti ya kisiasa. Hatutakubaliana juu ya kila jambo. Hatuhitaji kufanana. Lakini tunahitaji uwanja wa pamoja ambamo kutokubaliana hakugeuki kuwa maangamizi, nguvu haizimi haki, na ushindani hauharibu masharti yenyewe ya uhai.

“Kurejesha imani” kunahitaji ukweli na uthabiti.

“Kusimamia mabadiliko” kunahitaji mtazamo wa mbele, ushirikishwaji na kujizuia.

“Umoja wa Mataifa unaowatumikia wote” unahitaji uwakilishi, rasilimali, uwajibikaji na matokeo yanayoonekana katika maisha ya watu wa kawaida.

Kwa hiyo, swali lililo mbele ya Baraza hili Kuu ni kubwa kuliko maazimio yatakayopitishwa au maneno ambayo viongozi watasema.

Je, mataifa ya dunia—hasa yale yenye nguvu zaidi—yatakubali kujizuia vya kutosha leo ili ubinadamu uwe na kesho ya pamoja?

Je, “Sisi, Watu” itabaki kuwa ahadi isiyotimizwa iliyoandikwa mwanzoni mwa Mkataba, au hatimaye itakuwa kanuni halisi inayoongoza Umoja wa Mataifa uliofanywa upya?

Historia inasikiliza.

Watu wa dunia wanasubiri.

Dkt. Theogene Rudasingwa

Raia wa Rwanda

Mkazi wa Marekani

Raia wa Dunia